Bugün bana "İngilizce öğrenmek gerçekten birinin hayatını değiştirebilir mi?" diye sorsaydınız, cevabım şu olurdu: evet, değiştirebilir.
Ama bu soruyu bana yıllar önce sorsaydınız muhtemelen inanmazdım. O zamanlar TOEIC'ten 300 bile alamıyordum ve lise İngilizcesini birkaç kez tekrar etmek zorunda kalmıştım. Benim için İngilizce iyi olduğum bir şey değildi — küçüklüğümden beri bana “Bunu öğrenemem” diye hatırlatan bir şeydi.
Diller için özel bir yeteneğim yoktu ve çocukken İngilizceyi seven biri değildim. Uzun süre İngilizcenin asla aşamayacağım bir duvar olduğunu bile düşündüm. İngilizce kullanmam gerektiğinde aklıma gelen ilk şey genellikle "Bunu nasıl söylerim?" değil, "Ya yanlış yaparsam?", "Dilbilgim doğru mu?", "Telaffuzum tuhaf mı gelecek?", "Ya beni anlamazlarsa?" idi.
Mevcut seviyeniz nereye kadar gidebileceğinize karar vermesin.
Bazen ne söylemek istediğimi tam olarak biliyordum, ama İngilizceye geçtiğim anda kelimeler uçup gidiyordu. Zamanla daha az konuşmaya alıştım — çünkü konuşmazsan hata yapamazsın.
Ama sonradan fark ettim ki, İngilizcemin aynı yerde takılı kalmasının nedeni tam olarak hiç konuşmamamdı.
Neden Filipinler'de eğitim görmeyi seçtim?
Yavaş yavaş, aslında eksik olan şeyin muhtemelen bir kelime kitabı daha veya daha fazla dilbilgisi alıştırması değil, her gün İngilizceyi gerçekten kullanacağım bir ortam olduğunu fark ettim.
Filipinler'de eğitimi bu şekilde keşfettim. O dönemde beni en çok çeken şey, Filipinler'deki dil okullarındaki çok sayıda birebir dersti. Zaten İngilizce konuşmaktan korkan biri için birebir ders çok doğrudandır: arka sırada saklanamazsınız ve bir dersin tamamında sessiz kalamazsınız. Öğretmen tam karşınızdadır — cevap vermeniz, kendinizi ifade etmeniz gerekir ve kesinlikle hata yaparsınız.
Şimdi dönüp baktığımda, o dönemde en çok ihtiyaç duyduğum öğrenmenin tam olarak bu olduğunu düşünüyorum.
İngilizceleri güçlü olmadığında birçok kişi yurt dışına gitmeden önce önce Tayvan'da geliştirmesi gerekip gerekmediğini merak eder. Ben de o zaman aynı endişelere sahiptim: öğretmenlerin çok hızlı konuşmasından, anlamamaktan ve diğer öğrencilerin hepsinin benden iyi olmasından korkuyordum.
Ama oraya gittiğimde başlamak için İngilizcenin iyi olmasını beklemenize gerek olmadığını fark ettim. Çoğu zaman tam da İngilizceniz iyi olmadığı ve ortamdan yoksun olduğunuz için bol bol pratik yapabileceğiniz bir yere ihtiyaç duyarsınız.
PINES'e geldiğimde yalnızca Level 2'deydim
Daha sonra Filipinler'in Baguio kentindeki PINES International Academy'ye gittim. Seviye belirleme sınavından sonra Level 2'de başladım.
Çok gerçek bir başlangıç noktasıydı. Ani bir atılım yoktu, dramatik bir dönüm noktası yoktu. Sadece kelime dağarcığı sınırlı, dinleme becerisi zayıf, İngilizce cümleleri kurmak için uzun süreye ihtiyaç duyan ve konuşmaya isteksiz biri olarak başladım.
Ama PINES'ta ilk kez İngilizcenin artık bir ders kitabındaki sınav konusu olmadığını, her gün ihtiyaç duyduğum bir araca dönüştüğünü hissettim. Derste İngilizce konuştum, soruları İngilizce yanıtladım ve diğer ülkelerden öğrencilerle İngilizce sohbet ettim. O kadar çok şey beni Çince'ye sığınmaktan vazgeçmeye itti.
Tayvan'da günde belki yalnızca birkaç dakika İngilizce konuşuyor, hatta belki hiç konuşmuyordum. Ama Filipinler'de İngilizce günlük hayatın bir parçası oldu.
Ayrıca, İngilizceyi kullanmak için ona hâkim olmayı beklemediğinizi — kullanmaya devam ettiğiniz için geliştiğini — gerçekten ilk kez anladığım zamandı.

Birebir dersler hata yapmaktan bu kadar korkmamamı sağladı
Filipinler'de eğitim almanın bana en çok yardımcı olan yönlerinden biri birebir derslerin çokluğuydu. Öğretmen tam karşınızdayken bir soruyu duymamış gibi yapamaz ya da susamazsınız; bir şekilde cevap vermenin yolunu bulmak zorundasınız.
Başta gerçekten çok zorlandım. Bazen basit bir cümleyi kurmam uzun sürüyordu; bazen Çince'de ne söylemek istediğimi biliyor ama İngilizce'de nasıl söyleyeceğimi bilmiyordum; bazen de yarı yolda dilbilgimin yanlış olduğunu fark edip baştan başlamak zorunda kalıyordum.
Ama tam da bu süreçte — yanlış yapıp, düzeltilip, tekrar deneyerek, defalarca — hata yapmanın o kadar da korkutucu olmadığını yavaş yavaş fark ettim. Öğretmenler dilbilgisi hatası yüzünden sizi küçümsemez; anlamazlarsa sadece tekrar söylemenizi isterler. Eskiden utanç verici bulduğum birçok şey o ortamın tamamen normal bir parçası oldu.
Yavaş yavaş, bir şeyleri yanlış yapmaktan bu kadar korkmaz oldum.
Benim için bu değişim, kaç kelime ezberlediğimden bile daha önemliydi. Çünkü ancak hata yapmaktan korkmayı bıraktığınızda İngilizceyi gerçekten kullanmaya başlama şansınız olur.
Filipinler'deki PINES Yurt Dışı Eğitim Sonuçlarım: Seviye 2'den Seviye 5'e
PINES'e başladığımda Level 2'deydim. Ayrıldığımda Level 5'i tamamlamıştım.
Level 2'den Level 5'e çıkmak yalnızca sayıların değişmesi gibi görünebilir, ama benim için çok şey ifade ediyordu. İngilizcede "asla iyi olamayacak biri" olmadığımı ilk kez gerçekten hissettim — sadece doğru öğrenme yolunu henüz bulamamış veya kendime onu kullanmak için yeterince fırsat vermemiştim.
PINES'te geçirdiğim sürede öğretmenlerimin söylediklerini giderek anlamaya başladım ve cevap vermeden önce her cümleyi Çinceye çevirmem gerekmiyordu. Hâlâ takılıyordum ve hata yapıyordum ama ilk geldiğim zamana kıyasla düşüncelerimi çok daha rahat ifade edebiliyordum.
Beni gerçekten etkileyen şey bir gün birden İngilizcemin harika olduğunu hissetmem değildi; bir gün dönüp baktığımda artık başlangıçtaki kadar konuşmaktan korkmadığımı fark etmemdi.
Benim için bu çok büyük bir değişimdi.

Filipinler'de eğitim almak gerçekten İngilizcenizi geliştirebilir mi?
Evet — ama sihir değil. Deneyimime göre İngilizcenizi gerçekten geliştiren şey, onu her gün yoğun biçimde kullanmak, yoğun birebir dersler ve konuşmaya ve düzeltilmeye devam ettiğiniz bir ortamdır.
Uçak bileti alıp dil okuluna yerleştiğiniz için İngilizceniz kendiliğinden gelişmez. Değişimi yaratan, o süre boyunca her gün biriktirdiğiniz pratik miktarıdır.
Eskiden günde yalnızca birkaç dakika İngilizce konuşuyorsanız ve Filipinler'de her gün saatlerce İngilizce dinliyor, konuşuyor, okuyor ve yazıyorsanız, fark haftalar ve aylar içinde doğal olarak kendini göstermeye başlar.
Benim için Filipinler'de eğitimin en önemli değeri beni bir gecede harika İngilizcesi olan biri yapması değil, en önemli engeli aşmama yardımcı olmasıydı: İngilizce kullanmaktan korkan biri olmaktan, sonunda kullanmaya cesaret eden biri olmaya.
Filipinler'den sonra İngilizceyi hayatımın uzun vadeli bir parçası yaptım
Yurt dışı eğitimim bittiğinde İngilizce öğrenimimin tamamlandığını hissetmedim. Aksine, o zaman bir şey daha netleşti: eski hayatıma dönüp İngilizceyi tamamen bırakırsam, büyük emekle kazandığım dil sezgisi, hızlı tepki verme yeteneği ve konuşma alışkanlığı kolayca silinip gidebilirdi.
Bu yüzden Tayvan'a döndükten sonra çevrim içi birebir İngilizce derslerine devam ettim ve bugün hâlâ Ambitious Learner'da düzenli derslere katılıyorum. Benim için çevrim içi İngilizce çoktan kısa vadeli bir hamle olmaktan çıktı; İngilizce üretimimi ve konuşma alışkanlıklarımı uzun vadede sürdürmenin bir yolu.
Her hafta bir öğretmenle ders için düzenli zaman ayırıyorum; böylece İngilizce konuşmaya devam ediyorum, düzeltilmeye devam ediyorum ve İngilizceyi kullanmak için istikrarlı bir ortamı koruyorum.
Bu yıllardaki öğrenme, Filipinler'de eğitim almak kadar yoğun olmadı ve her gün belirgin bir ilerleme kaydettiğimi hissetmiyorum. Bazen sadece derse gelip sohbet ediyormuşum, büyük bir değişim olmuyormuş gibi bile geliyor.
Ama birkaç yıl geriye dönüp baktığınızda, İngilizcenizi gerçekten sağlamlaştıranın çoğu zaman bu tür sıradan, kesintisiz birikim olduğunu görürsünüz.
PINES, “İngilizce konuşmaktan korkma” engelini aşmama yardımcı oldu; o günden beri sürdürdüğüm birebir dersler de Filipinler'den ayrıldığım anda İngilizcemin durağanlaşmamasını sağladı.

Benim için bugüne kadar öğrenmeye devam edebilmek çok şey ifade ediyor. İngilizce öğrenmenin bir “bitiş çizgisi” olduğunu düşünürdüm — belki belirli bir puana veya seviyeye ulaşmak ya da bir gün sonunda İngilizce konuşmakta iyi olmak, ve sonra iş biter.
Ama bunca zamandır öğrenmeye devam ettikçe, bir dilin gerçek bir mezuniyeti olmadığını giderek daha çok hissediyorum.
Artık başka ülkelerden insanlarla iletişim kurabilsem, etkinlikler sunabilsem, uluslararası alışverişlere katılabilsem ve kalabalığın önünde fikirlerimi İngilizce paylaşabilsem de hâlâ bilmediğim kelimelerle karşılaşıyorum, hâlâ bir şeyi nasıl söyleyeceğimi bilemediğim anlar yaşıyorum ve hâlâ geliştirebileceğim çok şey buluyorum.
Bu yüzden bugünlerde çevrim içi İngilizce derslerine “İngilizcem kötü ve düzeltilmesi gerek” diye değil, uzun vadeli bir alışkanlığa dönüştüğü için devam ediyorum.
Bazen öğretmenimle günlük yaşam hakkında sohbet ediyorum, bazen iş hakkında konuşuyoruz, bazen farklı konular üzerinde pratik yapıyoruz — bazen de sadece her hafta tamamen İngilizce düşündüğüm ve kendimi ifade ettiğim sabit bir zaman dilimi istiyorum.
Bu şekilde öğrenmek İngilizceyi yaşamımın bir parçası olarak tuttu.
Bence bu, yolculuğumdaki en önemli şeylerden biri oldu: İngilizcem tek bir yurt dışı eğitim gezisinden sonra aniden harika olmadı. Filipinler'de eğitim görmekle başladı ve ondan sonra da hiç gerçekten durmadım.
Sonra Toastmasters'ı buldum
Daha sonra, topluluk önünde konuşma örgütü Toastmasters International'a katıldım.
Nedenim aslında başta basitti: İngilizceyi kullanmaya devam etmek için daha fazla fırsat istiyordum ve bir öğretmenle birebir konuşmaların ötesine geçip gerçekten bir kalabalığın önünde fikirlerimi paylaşabilir miyim diye görmek istiyordum.
Sahneye ilk çıktığımda gergindim. İlk hazırlıksız konuşmamı yaptığımda aklım boşaldı. İlk toplantıyı yönettiğimde yanlış bir şey söylemekten endişelendim.
Ama o his, yıllar önce Filipinler'deki ilk birebir İngilizce derslerime çok benziyordu. Korkuyorsunuz ama ilk kez yaptığınızda bir ikincisi olur; ne kadar çok yaparsanız düşündüğünüzden çok daha yetenekli olduğunuzu o kadar fark edersiniz.
Yavaş yavaş sadece İngilizce'den fazlasını öğreniyordum. Düşüncelerimi nasıl toparlayacağımı, bir hikâyeyi nasıl anlatacağımı, sınırlı sürede ne demek istediğimi nasıl net ifade edeceğimi ve insanların karşısında nasıl daha özgüvenle konuşacağımı öğrendim.
İngilizce Konuşmaktan Korkmaktan, İngilizce Konuşma Kulübü Başkanlığına
Toastmasters'a katıldıktan sonra giderek daha fazla rol üstlendim — üyelikten Eğitimden Sorumlu Başkan Yardımcılığına (Vice President Education), daha sonra da Kulüp Başkanlığına.
O zamanlar etkinliklere katılmam, toplantılara başkanlık etmem ve her tür insanla iletişim kurmam gerekiyordu; ayrıca uluslararası değişimlere katılma fırsatım da oldu. İngilizce artık yalnızca “pratik yaptığım” bir şey değildi — beni dünyaya bağlayan gerçek bir araca dönüşmüştü.
Bir gün birdenbire fark ettim: artık bir kalabalığın önünde durup akıcı İngilizce konuşabiliyordum.
O an gerçeküstü hissettirdi.
Çünkü yıllar önceki kendimi düşündüm — TOEIC'ten 300'ün altında puan alıyordum, hata yapmaktan ve anlaşılamamaktan korkuyordum ve bu yüzden olabildiğince az konuşuyordum.
Bu sahneyi genç hâlime gösterebilseydim, eminim inanmazdı.

İngilizcenin Gerçekten Değiştirdiği Şey, İngilizcemden Daha Fazlasıydı
Birçok kişi benim hikâyemi “İngilizcem kötüydü, sonra iyileşti” diye okuyabilir. Ama benim için asıl değişen şey İngilizce'den çok daha fazlasıydı.
İngilizce, kendime bakış biçimimi yavaş yavaş değiştirdi.
Geçmişte yapamayacağım bir şeyle karşılaştığımda ilk aklıma gelen hep “Bunu yapamam”, “Bu bana göre değil” ya da “Muhtemelen başaramam” oluyordu.
Ama İngilizce öğrenmek bana birçok şeyin “yapamıyorum” değil, “henüz yapamıyorum” olduğunu yavaş yavaş öğretti.
İkisi benzer duyulur, ama aralarında dağlar kadar fark vardır.
Çünkü “henüz yapamıyorum” diye düşündüğünüzde bir kez daha denemeye razı olursunuz.
PINES Hayatımda Büyük Bir Dönüm Noktası Oldu
Biri bana hayatımda kim olduğumu gerçekten değiştiren bir karar olup olmadığını sorsaydı, Filipinler'deki PINES'ta yurt dışı eğitim almak kesinlikle listede olurdu.
Çünkü konfor alanımdan gerçekten ilk kez çıkıyordum ve her gün korktuğum bir şeyle yüzleşmeyi ilk kez kendime kabul ettiriyordum.
Daha da önemlisi, o deneyim bana ilk kez bir insanın gerçekten adım adım değişebileceğine inandırdı.
Kötü İngilizce kalıcı bir etiket değildir, 300'ün altındaki TOEIC puanı yeteneklerinizin sınırı değildir ve Level 2 kesinlikle bitiş çizgisi değildir.
Sadece şu an bulunduğunuz yer.
Geri Dönebilseydim, 2. Seviye Kendime Şunları Söylerdim
Geriye dönüp PINES'a 2. Seviye'ye yeni gelmiş kendimle karşılaşabilseydim, ona en çok söylemek istediğim şey şu olurdu: "Şu an bulunduğun yer, ne kadar ilerleyebileceğini belirlemesin."
Henüz iyi konuşamıyorsanız sorun değil, anlamıyorsanız sorun değil ve hata yapmak fazlasıyla sorun değil. Asıl önemli olan bir sonraki cümleyi söylemeye istekli olup olmadığınızdır.
O zamanlar bir gün farklı ülkelerden insanlarla İngilizce olarak bağlantı kurmaya devam edeceğimi, İngilizce konuşma sahnelerine çıkacağımı, etkinlikler sunacağımı ve hatta Toastmasters Kulübü Başkanı olacağımı asla hayal edemezdim.
Ama çoğu değişim tek bir günde aniden olmaz.
Bu, bir öğretmenin sorusunu yanıtlamak için ilk kez cesaretinizi topladığınız an, başka bir ülkeden bir sınıf arkadaşıyla ilk kez sohbet başlattığınız an, ilk online İngilizce dersiniz, sahnedeki ilk anınız, sunuculuk yaptığınız ilk an olabilir — bunu gerçekten yapabileceğinizi fark ettiğiniz ilk an.
Bir kez, iki kez, on kez, yüzlerce kez.
Ve sonunda dönüp baktığınızda ne kadar yol kat ettiğinizi fark edersiniz.
İngilizcem zayıfsa Filipinler'de yurt dışı eğitim uygun mu?
Evet — önemli olan seviyenize ve öğrenme tarzınıza uygun bir okul seçmektir. PINES'a gittiğimde ben de Level 2'den başladım.
Şu anda İngilizceniz çok temel düzeydeyse, veya o zamanki benim gibi ağzınızı açmak bile sizi geriyorsa, hikâyemi okumanızı gerçekten umuyorum.
Çünkü başlama hakkını kazanmak için İngilizcenizin iyi olmasını beklemenize gerek yok.
Anlamadığınız, kelimeleri unuttuğunuz, dil bilgisini yanlış yaptığınız ve hatta gerçekten ilerleyip ilerlemediğinizi merak ettiğiniz anlar kesinlikle olacaktır.
Ama bunların hepsi tamamen normal.
İngilizce konuşmaya başlamak için hata yapmayı bırakmayı beklemeyin. Gerçek İngilizce yetkinliği genellikle hata üstüne hata yaparak, adım adım kazanılır.
İngilizcemi geliştirmek için Filipinler'de ne kadar eğitim görmem gerekir?
Belirli bir hafta sayısı yoktur. Ne kadar kaldığınızdan çok, uzun vadeli sonuçlar her gün gerçekte ne kadar İngilizce kullandığınıza, kursunuzun ne kadar yoğun olduğuna ve eve döndükten sonra İngilizce kullanmaya devam edip etmediğinize bağlıdır.
Bu, Filipinler'de eğitim almayı düşünen insanların sorduğu en yaygın sorulardan biridir. Deneyimlerime göre asıl önemli olan yalnızca ne kadar süre gittiğiniz değil, orada bulunurken gerçekte ne kadar İngilizce kullandığınızdır.
Dört hafta boyunca ders alan iki kişiyi ele alalım: biri her gün çok konuşuyor, öğretmenlerle etkileşim kuruyor ve ders sonrasında da İngilizce kullanmaya devam ediyorsa, diğeri ise İngilizceyle yalnızca ders sırasında ilgileniyorsa, sonuçları asla aynı olmaz.
Filipinler'de eğitimin avantajı, kısa sürede çok yoğun bir İngilizce ortamı yaratmasıdır. Ancak bu becerilerin gerçekten kalıcı olmasını istiyorsanız, deneyimime göre eve döndükten sonra da İngilizceyi kullanmaya devam etmeniz gerekir.
Benim için Filipinler'de eğitim bir atılımdı. Ama İngilizceyi gerçekten hayatımın bir parçası yapan, o zamandan beri sürdürdüğüm çevrimiçi İngilizce dersleri ve Toastmasters'ta İngilizceyi tekrar tekrar kullanmak oldu.
TOEIC 300'ün Altından Kalabalığın Önünde Rahatça Konuşmaya
Şimdi dönüp baktığımda değişimin hangi gün başladığını söylemek zor.
Belki PINES'ta bir İngilizce cümleyi ilk kez sonuna kadar getirebildiğim an, belki bir öğretmenin sorusunu gerçekten anladığımı ilk fark ettiğim an, belki de bir Toastmasters sahnesine ilk kez çıkıp ne kadar gergin olsam da söyleyeceklerimi bitirebildiğimi gördüğüm andı.
Yol boyunca bir mucize olmadı.
Hepsinin ortak bir noktası varsa, o da şudur: defalarca konuşmaya devam etmeyi seçtim.
PINES'ta, Tayvan'a döndükten sonra çevrimiçi İngilizce derslerimde, Ambitious Learner ile birebir derslerimde, Toastmasters'ta ve art arda gelen uluslararası değişimlerde konuştum.
TOEIC'te 300'ün altından PINES Level 2'ye; Level 2'den Level 5'e; ve İngilizce konuşmaktan çok korkarken bugün bir kalabalığın önünde fikirlerimi rahatça paylaşmaya.
İngilizce de, hep korktuğum bir dersten seyahatte, işte, konuşmalarda ve değişim programlarında bana eşlik eden ve dünyanın daha fazlasını görmemi sağlayan bir araca dönüştü.
Bugün bir kalabalığın önünde durup fikirlerimi rahatça İngilizce ifade edebiliyorum, ancak İngilizce öğrenimim orada bitmedi. Bugüne kadar Ambitious Learner ile düzenli olarak çevrimiçi birebir İngilizce dersleri almaya devam ediyorum; yeni ifade biçimleri öğreniyor ve İngilizceyi günlük bir alışkanlık olarak sürdürüyorum.
Dönüp baktığımda PINES İngilizcemi bir gecede iyileştirmedi. Asıl değiştirdiği şey, konuşmaya istekli hale gelmem ve ilk kez bunu yapabileceğime inanmamdı. O günden bu yana süren yıllarca öğrenme, o ilk değişimi adım adım bugünkü ben haline getirdi.
İngilizce Öğrenme Zaman Çizelgem
Başlangıç Noktası
TOEIC'te 300'ün altında, lise İngilizcesini birkaç kez tekrar etmiş ve İngilizce konuşmaktan çok korkan biri.
PINES ile Filipinler'de Yurt Dışı Eğitim
Yoğun İngilizce eğitimi için Filipinler'in Baguio kentindeki PINES International Academy'ye gitti.
Level 2
PINES'a ilk geldiğimdeki İngilizce seviyem.
Level 5
PINES'taki sürem sonunda Level 5'e ulaştı.
Tayvan'a dönünce
Online birebir derslerle İngilizce girdisini ve konuşma pratiğini sürdürdü.
Toastmasters
Bir İngilizce konuşma kulübüne katıldı ve topluluk önünde konuşma, sunuculuk ve İngilizce ifade becerileri üzerinde çalışmaya başladı.
Toastmasters Kulüp Başkanı
Üyelikten Eğitimden Sorumlu Başkan Yardımcılığına, ardından Kulüp Başkanlığına.
Hayatta ve İş Hayatında İngilizce
İngilizce artık yalnızca çalışılacak bir ders değil; konuşmalarda, sunuculukta, uluslararası alışverişlerde ve iş hayatında gerçekten kullanılıyor.
Şimdi
Hâlâ Ambitious Learner ile düzenli çevrim içi birebir İngilizce dersleri alıyor; şu anda İş İngilizcesine odaklanıyor.
Sık Sorulan Sorular
İngilizcem iyi değilse Filipinler'de eğitim alabilir miyim?
Evet. PINES'a gittiğimde ben de Level 2'den başladım. Temeli daha zayıf olanlar veya konuşmaktan korkanlar için bol birebir ders, İngilizceyi gerçekten kullanmak için daha fazla fırsat demektir. Zayıf İngilizce yurt dışında eğitim alamayacağınız anlamına gelmez; önemli olan seviyenize ve öğrenme tarzınıza uygun bir okul seçmektir.
PINES, İngilizceye yeni başlayanlar için uygun mu?
PINES yoğun bir İngilizce öğrenme ortamı sunar, ancak size uygun olup olmadığı İngilizce seviyenize, öğrenme hedeflerinize ve daha zorlu bir programa dayanıp dayanamayacağınıza bağlıdır. Benim durumumda Level 2'de başladım ve Level 5'i tamamlayarak ayrıldım.
İngilizcemi geliştirmek için Filipinler'de ne kadar eğitim görmem gerekir?
Tek bir cevap yoktur. Haftaları saymaktan daha önemlisi, her gün gerçekte ne kadar zaman İngilizce kullandığınız, kursunuzun ne kadar yoğun olduğu ve ne kadar kararlı olduğunuzdur. Deneyimlerime göre Filipinler'de eğitim almak kısa vadede bir atılım yapmanıza yardımcı olabilir, ancak eve döndükten sonra İngilizce kullanmaya devam edip etmemeniz de aynı derecede önemlidir.
Filipinler'de eğitim aldıktan sonra İngilizcemi nasıl koruyabilirim?
Tayvan'a döndükten sonra düzenli çevrimiçi birebir İngilizce dersleri almaya devam ettim ve Toastmasters, uluslararası değişimler ve günlük yaşam aracılığıyla İngilizce kullanmayı sürdürdüm. Bugün hâlâ Ambitious Learner ile çevrimiçi İngilizce dersleri alıyorum; böylece İngilizce hayatımın bir parçası olmaya devam ediyor.
İngilizce Hikâyeniz Tek Bir Cümleyle Başlayabilir
O zamanki benim gibi İngilizcenizi geliştirmek istediğinizi ama nereden başlayacağınızı bilmediğinizi düşünüyorsanız, önce size uygun öğrenme yaklaşımını bulmakla başlayın. İster Filipinler'de eğitim alarak yoğun bir İngilizce ortamı kurun, ister online birebir İngilizceyle başlayın, en önemlisi ilk adımı atmaktır.

