ตอนที่เพิ่งมาถึงออสเตรเลีย สิ่งที่คุณ Soter กังวลที่สุดไม่ใช่ความหนักของงาน แต่คือจะสามารถสื่อสารความคิดของตัวเองได้ชัดเจนหรือไม่
ในสภาพแวดล้อมใหม่ สิ่งที่จำเป็นจริง ๆ ไม่ใช่คำศัพท์ยาก ๆ แต่คือความสามารถในการเข้าใจอย่างรวดเร็วและตอบสนองอย่างเป็นธรรมชาติในสถานการณ์ประจำวัน ตั้งแต่การแนะนำตัว การสอบถามเนื้อหางาน ไปจนถึงการพบปะผู้คนที่มีพื้นหลังทางวัฒนธรรมต่างกัน ทุกครั้งที่เปิดปากพูดก็เป็นการฝึกที่เป็นรูปธรรม
การเรียนเริ่มจากสถานการณ์ที่พบในชีวิตและที่ทำงาน แล้วนำโครงสร้างประโยค การออกเสียง และการตอบโต้มาปรับเป็นบทสนทนาจริง ครูปรับสำนวนให้ทันทีในขณะนั้น ทำให้ความคิดของคุณ Soter ค่อย ๆ เปลี่ยนจาก "จะพูดผิดหรือเปล่า" ไปเป็น "ทำอย่างไรให้อีกฝ่ายเข้าใจ"
ผ่านบทเรียนที่เป็นระบบและการฝึกพูดจำนวนมาก ฉันค่อยๆ ไม่กลัวการพูดผิด และเริ่มเป็นฝ่ายเข้าไปพูดคุยกับผู้คนจากประเทศต่างๆ
เมื่อการฝึกฝนไม่ใช่แค่การท่องจำ แต่กลายเป็นการสะสมการสื่อสารจริงทีละครั้ง ความมั่นใจก็เติบโตขึ้นตามไปด้วย ภาษาอังกฤษค่อย ๆ กลายเป็นเครื่องมือที่ทำให้ Soter รู้จักสภาพแวดล้อมรอบตัว พบเพื่อนใหม่ และสร้างความสัมพันธ์
สำหรับ Soter การเปลี่ยนแปลงที่ใหญ่ที่สุดไม่ใช่การพูดได้สมบูรณ์แบบทุกประโยค แต่คือการกล้าก้าวแรกด้วยการเปิดปากพูดก่อน และพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ ในทุกครั้งที่ได้พูดคุยกับผู้อื่น